Vorige zomer was ik bij de Parade en zag ik Kluun. Hij droeg wat stukjes voor tussen een akoestisch concert van Johan. Een van de stukjes is me bijgebleven.
Hij vroeg zich af waarom in de (pop)muziek er heel veel nummers zijn van mannen die vrouwen de hemel in prijzen terwijl het andersom niet het geval is. Sterker nog, als vrouwen over mannen zingen, is het meestal negatief.
Briljante observatie!
Dus: “Lady in red” vs “Peter ik vertrouw je voor geen meter”. Maar… klopt het wel helemaal? Graag feedback!
Het eerste dat me te binnen schiet is dat ‘Calling Love’ van Anna Ternheim weliswaar over een verloren liefde gaat, maar zeker niet ten nadele van de man. Nee, het uit vooral verlangen naar de man.
CocoRosie’s “Beautiful Boys” is dan weer een lofzang over een homoseksuele crimineel.
‘My Man’ van Billie Holiday, tja, andere koek:
Two or three girls
Has he
That he likes as well as me
But I love him
I dont know why I should
He isnt true
He beats me, too
What can I do?
Daar houd mijn parate kennis eventjes op. Ik dacht dat ik het nooit zou zeggen, maar ik denk dat Kluun wel eens gelijk zou kunnen hebben. Uit het overgrote gedeelte van de liederen van vrouwen (van Aretha tot Uffie) over mannen blijkt dat wij XY-chromosoompjes schoften/losers zijn.
Misschien zijn mannen met hun lofzang wel gewoon enorme slijmerds. Alhoewel, luister eens naar een willekeurig rap album en je leert dat alle vrouwen ‘bitches’ zijn.
De waarheid zal wel ergens in het midden liggen