Steve Rubel heeft een post met de briljante titel “Web 2.0 Doesn’t Mean You’re Excused from Reality” waarin hij zeer matig beargumenteerd waarom web 2.0 op het punt staat ineen te klappen. Hij refereert onder andere naar hoe veel er gepraat wordt over een web 2.0 crash; exposure als een self-fulfilling prophecy. Hij noemt als argument hoeveel resultaten de zoekterm “web 2.0 crash” in Google voorkomt (3.9M hits), dat moet wel betekenen… maar wacht even… dat betekent dus het einde van Microsoft ook dichtbij is (“Microsoft crash” krijgt 11.8M hits) en ik zou ook geen goud meer kopen (“gold crash”: 9M hits).
Alhoewel we nog niet eens precies weten wat de term web 2.0 inhoud (“the web that sucks less” is de mooiste omschrijving tot nu toe), zijn mensen nu al bang voor een crash. De de internet hype van eind jaren negentig in ligt nog vers in het geheugen. Het doet me denken aan de Gartner Hype Cycle, een grafiekje die Gartner af en toe uit de kast haalt om wat technologieën op te plotten. Wat jammer is van de hype cycle is dat het verkeerd wordt gebruikt. Op de Y-as van de grafiek staat namelijk visibility. Dit zegt dus iets over hoe de media (inclusief blogs?) aandacht besteden aan bepaalde technologieën. Hoe goed is de voorspellende waarde van de media? Ik weet het niet. Wat meer realistischer zou zijn is de voorspelde adoptie van technologieën. Voor een aardig overzicht lees de post van Seth Godin over de adoptie van innovaties.
Ik ben over het algemeen niet pessimistisch over het nieuwe web. Het web wordt steeds meer een platform waarop (web)applicaties draaien en deze applicaties worden steeds beter in gebruik. Als je hierbij het sociale aspect van veel nieuwe initiatieven bij optelt wordt het een krachtig geheel. De bedrijven die gemeenschappen (communities) kunnen bouwen en kunnen blijven innoveren zodat het een blijvende plaats is om terug te keren zullen succesvol worden. Belangrijk is uiteraard de kunst van het converteren van bezoekers naar klanten. MySpace heeft het bijvoorbeeld goed begrepen, 47M weblogs met daaroverheen een sociaal netwerk (te vergelijker met Hyves). Maar Steve Rubel heeft natuurlijk wel gelijk als hij zegt dat niemand de realiteit kan negeren.
Predictive market: http://buzz.research.yahoo.com/bk/index.html
Predictive markets zijn inderdaad een mooi fenomeen. Er is de laatste tijd weer veel aandacht voor ‘the wisdom of crowds’ (luister ook naar deze fantastische podcast van James Surowieki). Echter, er is 1 belangrijke voorwaarde voor een slimme groep: weinig contacten onderling. Hoe meer de groep met elkaar communiceert, hoe meer mensen elkaar beïnvloeden. Als dat gebeurt verdwijnt de intelligentie van de groep. Die intelligentie is een gemiddelde van onafhankelijke meningen, niet de uitkomst van group think.
Bij de hype cycle is de Y-as de zichtbaarheid van de technologie die hevig beïnvloed wordt door de media. De media zijn niet onafhankelijk. Journalisten lezen de media ook en worden beïnvloed. Ze gaan net zo goed met de hype mee en zijn dus geen slimme groep.
Ik wil dus de adoptiecurve zien, en niet de zichtbaarheidscurve. Natuurlijk zijn beslissingen in bedrijven onderhevig aan hypes, maar hoe de adoptie werkelijk is, is erg interessant.
Ik heb het boek gelzen, is best goed, maar niet zo goed als de hype. Sommige van zijn voorbeelden zijn imperfect maar ik ben wel ten delen meer in group decisionmaking gaan geloven.
Boeiend, en ik zal het boek zeker opzoeken. Rutger: deel deze kennis eens met de lezers van CF.
Lijkt me eens heerlijk prikkelend stelling voor de traditionele reclameman. Ik kan niet wachten
Het verhaal dat internet in elkaar zou gaan storten is niet nieuw. Zie: http://schattenberg.punt.nl/index.php?r=1&id=101516