Oud nieuws

De voorpagina van de Volkskrant bevatte vandaag niets nieuws voor mij. Alle berichten had ik al gelezen of gezien, binnen 15 seconden was ik klaar met koppensnellen en kon ik door naar pagina 2. Door het lezen van weblogs, nieuws op internet en het kijken naar het journaal was ik al op de hoogte van de eis tegen Mohammed B. en de woorden die hij sprak in de rechtzaal, de aanslagen in Londen die zelfmoordaanslagen blijken te zijn, het herwinnen van Le Maillot Jaune door Armstrong en het lek dat Rove heet. Karl Rove’s uitspraken zijn zelfs al min of meer oud nieuws, kijk maar naar drie berichtjes terug hier op dit weblog.

Nu loopt een krant inherent achter op snellere media als internet. De kracht van de krant moet zitten in de hoge kwaliteit van de berichtgeving en de diepte van artikelen; het liefst wel redelijk snel natuurlijk. Maar de krant lijkt aan twee kanten ingehaald te worden: op snelheid en kwaliteit. Kranten proberen met eigen websites de snelheid te krijgen die ze met de papieren versie nooit zullen krijgen. Ook de diepte wordt soms bereikt, maar lang niet altijd. De kranten doen het dus aardig, maar de andere bronnen die ik dagelijks lees bereiken sneller meer diepte.

Neem bijvoorbeeld de recente aanlagen in Londen. Snel na de eerste explosies was er al een eerste pagina op WikiNews (hier het eerste bericht, klik op ‘Newer Version’ om te zien hoe de pagina groeit in de loop van de tijd). Naarmate de dag vorderde werd de pagina op WikiNews en op Wikipedia groter en uitgebreider. Het werd een perfect overzicht van alle bronnen die aanwezig waren, er werden zelfs foto’s uit Flickr gebruikt die ooggetuigen hadden genomen. Citizen’s journalism at its best.

De kranten zijn al wat jaren bezig om hun business model te veranderen. En net nu dat ze een beetje doorhebben hoe ze met internet moeten omgaan komen blogs en wiki’s. Een proef van de LA Times een eigen wiki is ook een beetje mislukt. Ik denk wel dat kranten zullen overleven, er zal altijd wel vraag blijven naar goede journalisten. Hoe we het nieuws tot ons nemen over 20 jaar weet ik niet, maar voorlopig zit mijn vader nog elke dag op hetzelfde plekje op de bank zijn krant te lezen.