Je zou maar dood gaan op de dag dat een bekendere persoon wordt vermoord en dat er verkiezingen zijn in de VS. De dood van Gerrie Kneteman is volkomen ondergesneeuwd. Wat jammer toch, geen voorpagina, geen uitgebreid artikel in de krant, zelfs geen korte biografie in het journaal.
Als je doodgaat, moet je dat op een goede tijd doen (liefst komkommertijd), op een spectaculaire manier (vermoord worden is een goede), en op het hoogtepunt van je carrière (of net ervoor, denk Pim Fortuyn). Denk er ook aan om in één klap het loodje te leggen, een lang ziekbed is geen optie.
Dan nog even de Kneet:
De Kneet werd op 6 maart 1951 in Amsterdam geboren en werkte als stratenmaker, voordat hij als professioneel wielrenner aan de slag ging. In 1978 werd Kneteman wereldkampioen en daarnaast won hij onder meer tien etappes in de Tour de France, twee maal de Amstel Gold Race (1974 en 1985), Parijs-Nice (1978) en vier maal de ronde van Nederland. In totaal won Kneteman 127 wedstrijden als professional. In 1989 nam hij definitief afscheid van het peleton. Met de winst in tien Tourritten is hij samen met Jan Raas en Joop Zoetemelk Nederlands recordhouder. Kneteman is ridder in de Orde van Oranje-Nassau. (via)
een detail:
de Kneet heeft nog geholpen met het leggen van stene op De Dam waar dinsdagavond de moord op Theo werd herdacht. De Kneet was toen al wielrenner af, maar with nog hoe de kasseien gelegd moesten.
hij was vooral een gewoon & echt mens gebleven, als je die meest menselijke reacties v hem ziet op archiefbeelden v wel & wee in zijn leven, dan word ik hier er toch even stil van…